Sensiz Kaldım

Kaçış

Köşe kapmaca oyunu dört kişiLik oynanır, iki değiL.... Bunu öğrenebiLecek kadar çocuk kaLdım... İkisi hayaLet, kisi biz...

Oyuna perde kaLa ensenin ardına baktım. KaraLatabiLiyormuşum...

KaçışLarım, kaçışLarın... Hepsinin sonu cefa..

Beni istemeyen sen değiL miydin?

Gitsem Diyorum... ve Biraz Ölsem...

İskelenin en ucundaki, en gıcırtılı tahtanın üstüne oturmuş, denizdeki nereye gittiklerini bilmediğim, bilmeyi de istemediğim parlak renkli balıklara bakıyorum. Bir süre izleyebiliyorum ancak onları, sadece bir yere kadar görebiliyorum, sonrası görünmüyor.
Nedense her düşüncemin arkasına bir olumsuzluk eki katılıyor bu günlerde... Devrik düşüncelerle pekiştiriyorum bu ruh halini. Düşüncelerimin bağlaçları yok, sırf kafiyeli olsun diye kurulmuş iki yabancı cümle gibi birbirinden kopuk ve anlamsızlar... Hava sıcak, su ılık, toprak soğuk, ben yanıyorum. Gitsem diyorum, şöyle yağmurları olan uzak bir yerlere...

Günahlar gözyaşlarında yıkanır, diyor birisi, yağmurlar kadar çok gözyaşları istiyorum o zaman diyorum içimden... ve eğer ağlayabilseydim ne yağmuru ne de küçük bir ağacın en küçük yaprağına düşen yağmur damlasının süzülüşünü bu kadar çok sevmezdim herhalde...
Gitsem diyorum, balıklarda gitti zaten.

Uzak Bir Kentin Şarkılarındasın

Şimdi uzak bir kentin uzak şarkılarındasın sevdiğim. Kimbilir hangi sisli sokakta hangi yalan (ve bir kaç saatlik) sevdanın peşindesin yine.

Sana olan sevgimin sonsuzluğu ve gücü seni o hayattan çıkarıp kurtarmayı başaramadı.

İçine beni de sürüklerken son anda tutunduğum anılar beni yaşama bağladı belki de kimbilir. Ama sen gitmeyi sevdin, düşmeyi seçtin bir boşluğa. Karanlığın olmayı seçtin...

Kendini mutlu sanırsın ya, kendini kandırışına yanar en çok içim.Gerçek aşkları çocukça bulursun sanki istesen,elini uzatsan tutacakmışsın gibi boş yere avutursun kendini. Oysa ki o aşklar senin yaşadığın loş, tozlu, kirli hayata çok uzaktırlar be gülüm.

Nerdeydin?

Neredeydin bilinmez, kime sorsam başı önde sessizliklere gömülüyordu..

Deniz tanrısı Poseidon’ a sormak geldi aklıma, kum tanesi olup bir istiridye de yaşıyordun belki eşsiz güzellikte inci tanesi olmak için, sonra şarap tanrısı Dionysos’ a bağ bozumu üzümlerden yapılan damaklarda eşsiz tatlar bırakan şaraplar’ amı dönüştürmüştü seni, oda diğerleri gibi sessiz kaldı...

Bulma arayışlarım sürerken.!..

Kaf dağının ardındaki masal ülkesine kanat çırpan zümrütüanka kuşuna sordum