| Bir Kalp ve |
|
|
|
| Sensiz Hikayeler | |||
| admin tarafından yazıldı. | |||
|
Bir Kalp ve… Delikanlı alaca karanlıkta yürürken, yumuşak bir şeye çarptığını fark etti. Eğildi baktı. Aman Allah ım!… Ayaklarının arasında, yuvasından ustalıkla sökülmüş bir kalp duruyordu. Tıpkı resimlerdeki gibi diri ve kanlıydı. Onu büyülenmişçesine avuçlarına aldığında, dehşetinden çıldıracak oldu. Kalp tıp tıp atıyordu. Ve sıcacıktı. Delikanlı, sanki ellerine yapışıp bir başka uzvu haline geliveren kalpten kurtulmak istiyor, fakat ne olduğunu bilmediği, kestiremediği duygular tarafından engelleniyordu. Bir müddet sonra - Bu kalp sizin mi? diye sordu. Biraz önce buldum onu. - Ben kalbimi, üç ay önce rastladığım bir vefasıza kaptırdım, dedi. Beyefendi, ışıl ışıl parıldayan kristal kadehinden höpürtülü bir yudum çekerek: Komşu evde bir meczup var, o bilir sahibini. Delikanlı, hızla soğumaya başlayan ve atışları gittikçe yavaşlayan kalbi bitişik kulübedeki ihtiyara koşturarak: - Bu sizin mi? diye sordu. Çabuk olun, neredeyse duracak. Yaşlı adam, okumakta olduğu Kuran ı yavaşça kapatırken: - Ben kalbimi, her şeyimle Allah a verdim, evlad, diye gülümsedi. Elindekinin sahibini, neden gidip anne ve babana sormuyorsun? - Her ikisi de yaşlanıp bunadı, diye üfüldendi genç. Bir bebek gibi alaka görmek istediklerinden, üç gün önce kavga edip onları terk etmiştim. İhtiyar adam, büyük bir üzüntüyle: - Terk ettin ha..! diye mırıldandı. Terk ettin demek. Delikanlı, söylenenlere karşı kayıtsız görünüyordu. Oysa ki yaşlı adam, beklediği cevabı çoktan almıştı. Delikanlıya doğru emin adımlarla ilerledi ve iki eliyle kavradığı gömleğini bir hamlede yırtarak açıverdi. Delikanlının sol
|