Sensiz Kaldım

Kıyı İle Dalganın Aşkı

Dalga ile kıyının aşkını bilir misin? Önce sizden başlayıp sonsuza giden… Dalga hep aşka kavuşma özlemiyle atılır. Dalga seven kıyıya kıyı sevilendir. Dokunur parmaklarının ucuyla sevdiğine dalga ve döner hep geriye. Bilir kavuşamayacağını ama hep koşar kıyıya. Her bir dokunuşunda aşkına verir bedenini hesapsızca işte bende seni böyle severim yar. Ya bilir misin dağ başında açan uçurum çiçeklerini.

Bilirler görünmeyeceklerini… sevilmeyeceklerini… koklanmayacaklarını… Okşanmayacaklarını… Ama inatla acarlar aşkla, sevgiyle, özlemle. Hep beklerler gelmeyecek sevgilinin onu kucaklamasını. İşte bende seni böyle beklerim yar… Ya ipek böceğini bilir misin? Onun kozasının içinde ördüğü o ipliğe olan aşkını bilir o ördüğü ipliğin kendisinin ölümü olacağını ama aşkına feda eder kendini öyle verir kendini yarenine korkusuzca işte bende kendimi böyle veririm sana yar… Ya ağaç ile meyvesinin aşkını bilir misin? Meyvesini vermelidir ağaç yeniden doğmak için öyle zorludur ki ayrılmaları verir meyvesini ağaç meyve tohum olur tohum kok olur ve yeniden doğar ağaç kendi meyvesinden iste bende böyle yar yok olmayı göze aldım tekrar sende doğmak için.